Haperen!

‘Het succes van onze aanpak is juist dat we geen aanbod hebben. Jongeren bepalen zelf wat ze nodig hebben en daar helpen we ze mee. We zetten het motortje aan.’ Twee enthousiaste projectleiders van een welzijnsorganisatie schetsen hun dilemma: het ministerie van VWS financiert de proeftuin waar ze aan werken. Ambities en afspraken over de wens om te leren en de ruimte om te mislukken liggen vast. Echter, ontdekken ze nu, er moet deze coalitieperiode wel resultaten worden geboekt. De druk om te presteren wordt door Den Haag opgevoerd. Een aanvullende financiering hangt af van groei en succes. Initiatiefnemers willen het tempo volgen van de jongeren en van wat er in het experiment gebeurt. Met als consequentie dat het proces anders loopt dan vooraf bedacht. En plots staan ze voor hun gevoel veel te snel voor een keuze: blijven doen waar je in gelooft met het risico vervolgfinanciering te verliezen. Of doen wat Den Haag wil met het risico dat de aanpak aan uniekheid verliest. De projectleiders gaan voorlopig gelukkig voor kwaliteit. Het is te hopen dat hun motortje blijft haperen. Des te meer kunnen we leren.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s